Ik heb vandaag ontdekt dat ik een groot man ben. Dapper, koen en groothartig. Het volgende is namelijk gebeurd.
Ik hoorde mijn buurvrouw naar de wc gaan en door het geluid van het spoelen kreeg ik zelf ook waterneigingen. Terwijl ik het vocht uit me liet lopen hoorde ik dat de urine die van het overlopende platformpje in het water viel niet ‘plons’ deed, maar ‘tak’. Ik boog me voorover en zag een grote prop papier in het waterreservoir. ‘Maandverband’, dacht ik. Ik besloot er maar geen punt van maken. Ik rondde mijn zaken af en spoelde door.
Maar de prop was nog niet weg. Hij was gedraaid en nu waren er duidelijk sporen van uitwerpselen op te zien, wat mijn eerdere maandverbandtheorie ontkrachtte, maar de grootste verrassing was de enorme lichtbruine boomstam die nu zichtbaar was geworden. En dat terwijl mijn buurvrouw een klein, tenger meisje is.
Ik hield me sterk, wachtte tot de stortbak weer gevuld was en spoelde nogmaals door. Geen resultaat. Wat nu? Als ik hem liet zitten, zou mijn buurvrouw kunnen denken dat deze weerspannige rakker mijn eigendom was, ik bevond me tenslotte al ruim vijf minuten in de wc. Maar de kans was groter dat ze hem de volgende ochtend weer terug zou vinden, in de wetenschap dat ik na haar naar de wc ben geweest en hem dus waarschijnlijk heb zien zitten.
En die schande, beste mensen, kan een heer een dame niet aandoen.
Ik pakte de wc-borstel, drukte hem tot helemaal onderin het waterreservoir en draaide hem snel en krachtig rond. Het resultaat van mijn werk was moeilijk te zien, daar het water nu helemaal troebel was. Ik spoelde nogmaals door, en nogmaals, totdat het water weer helemaal helder en leeg was.
Ze zal waarschijnlijk nooit weten wat ik voor haar gedaan heb, en ik zal het zeker ook nooit ter berde brengen, maar de wetenschap dat ik een echte kloeke heer ben, is beloning genoeg.
