En dat was het dan.

Nog geen vijf minuten geleden heb ik alle wiet, hash, vloeitjes en tips die zich in mijn kamer bevonden in een zakje gemikt en buiten in een vuilniscontainer gegooid. Na jaren van regelmatig wietgebruik – je zou het gerust een verslaving kunnen noemen – is vandaag heel plotseling door mijn psych besloten dat ik nooit meer zal blowen. En ik sta daar helemaal achter. Af en toe heb je gewoon iemand nodig die beter dan jij weet wat goed voor je is.

Dat wil niet zeggen dat het voor mij een makkelijke beslissing was. De laatste jaren heeft wiet zo’n groot deel van mijn leven bepaald en gevuld, dat het voelt als het einde van een tijdperk, en dat is het in zekere zin ook wel.

Ik weet nu al dat ik het de komende tijd erg moeilijk zal krijgen met het weerstaan van de verleiding weer te beginnen. Ik hoop dat iedereen die dit leest me zal steunen, me niks aan zal bieden (als je uberhaupt al eens wiet bij je hebt ) en me in momenten van zwakte een trem voor mijn harses zal geven.

Verder mijn excuses voor dit dramatische gedoe, maar het is laat en het is een lange dag geweest. Hopelijk plaats ik hier binnenkort weer eens iets vermakelijks, maar het helpt natuurlijk als jullie een beetje zeuren.

Dus.